#rabbittalk

“Kijk eens wat ik heb gekocht?” Trots hou ik een klein kookboekje omhoog. Mijn collega lacht zuur. “Aaaah, wat zielig.” Hij denkt even na. “Dat doe je toch niet, een konijn in de pan”.

De bewuste collega, in de volksmond aangeduid als “Die Lange” (nee, het is geen reincarnatie van Klaas Bruinsma) is een boom van een kerel. Daar moet je geen ruzie mee krijgen. Maar het is er een van het type “ruwe bolster, blanke pit”. En hij is gek op zijn twee konijntjes. Sterker, het zijn z’n kinderen.

Een week of zes geleden begon het. Zijn konijn was ziek. Konijnen kunnen kennelijk weinig stress hebben of ze gaan dood. Dus hup, Die Lange naar huis, om het konijn met pipetje gedwongen te voeren. Nou zijn ze bij mij op het werk nogal van de macabere humor, dus direct werden de recepten opgezocht op het internet. Konijn in bier, stoofkonijn, konijnehachee, konijn met pasta. Zelfs Siciliaans konijn stond er tussen. Toen we ons op Twitter afvroegen wat dat was, kwam prompt het gevatte antwoord: “Die is in beton gegoten, waarschijnlijk geserveerd met een paardekop.”

“Je moet een recept op de printer laten liggen, leuk als die Lange terugkomt!” Gniffelende collega’s alom. Zo gezegd, zo gedaan. De volgende dag was hij terug, zijn vriendin nam het voeren over. Een assistente was echter jammer genoeg eerder bij de printer dan hij. “WIE heeft dat gedaan?” fulmineerde ze. “Dat is toch geen stijl!” We duiken en masse achter de computer en tikken driftig. Onze naam is haas.

Uiteindelijk zijn wij als collega’s best solidair, dus wij nog troostend: “Joh, als het niet goed gaat, reizen we samen af naar bungalowpark Rabbit Hill en kijken we naar Waterschapsheuvel.”

Inmiddels heeft een deel van mijn Twittervrienden het konijnverhaal opgepakt. Foto’s, grappen en grollen vliegen over en weer. “Zal ik het konijnehok van de buren plunderen?” tweet de een. De ander heeft nog wel een recept, “even aan mijn moeder vragen hoor!” Een derde raadt aan het beest een flinke tik achter de oren te geven. “Deed mijn opa ook altijd!” Al gauw is de hashtag #rabbittalk geboren.

Twee dagen later is daar het tragische nieuws, maar anders dan verwacht. Die Lange moest met het zieke konijn naar de dierenarts. Hij neemt het gezonde konijn mee ter gezelschap. Die laatste schiet daarvan zo in de stress, dat het arme beest de volgende ochtend dood in zijn hok gevonden wordt. Wat een drama.

Ondertussen is het eetbare konijn een eigen leven gaan leiden en ik ben op de uitkijk naar recepten. Jamie Oliver heeft een paar goede, onder andere in zijn nieuwste kookboek “Te gast bij Jamie” (Jamie’s Britain). Op een struintocht bij de Slegte kom ik dit boekje tegen. Voor EUR 2.50 kun je dit niet laten liggen. Nu nog ergens een konijn scoren!

The Last Waltz
“de beste konijnenrecepten”
Uitgeverij d’ Jonge Hond
ISBN 978-90-89100-21-4

Met recepten van o.a. Johannes van Dam en Hotel-Restaurant Kasteel Wittem.

Konijnenrecepten voor liefhebbers

This entry was posted in Blog, Kookboeken en - tijdschriten. Bookmark the permalink.