Help…!

Laten we het zo zeggen… ze wil anoniem blijven. Voor deze keer he? Ik heb geprobeerd haar over te halen, maar ze blijft er bij.
“Nee, nee, echt niet, ik wil het niet opschrijven.”
“Maar het overkomt iedereen!”
“Nee, echt niet!”
“Maar ik heb het al aan mensen verteld, en ze vonden het erg leuk!”
“NEE!”

Uh-huh. Misshoefje en braaf zijn, nou, ik dacht het niet. Ik vertel het gewoon. Het ging namelijk zo:

Een tweet. Zomaar op een avond.
Jemig, tijdens het kokkerellen besef ik ineens dat ik 2 recepten door elkaar haal…ben benieuwd wat dit gaat worden. Kan niet meer terug.

We springen er gelijk op in. Wat is het dan? Hoe gaat ze het redden? Maar nee, ze geeft niets prijs. Wel over het resultaat.

En vinden jullie het eten lekker? (want ik hoorde maar niks, ze aten gewoon) zegt mijn man: als je dit 1x per jaar maakt is prima!
Ja daar zat ik dan, Kids ook gelijk aanhaken, ‘ja mam ik vind t ook niet lekker…’ nou jullie eten mooi je bord HELEMAAL leeg!
Ik heb uiteindelijk alles in een ovenschaal gedaan en flink wat kaas erover heen :-))

Wat heerlijk. Ik bedoel, natuurlijk niet in de letterlijke zin des woords. Maar het overkomt iedereen. Het is verschrikkelijk als een recept fout gaat, al kook je voor je eigen “achterban”, zogezegd. Ik heb zelf altijd de neiging om een recept uit te proberen als de gasten er al zijn. Hoe vaak ik me heb voorgenomen dat NOOIT meer te doen… maar telkens laat ik het weer gebeuren. Pasta met kaas, te flauw. Mozarellataart, het vet stond er 5 milimeter dik op. Biefstuk met preipuree (van Jamie!). Heb me precies aan het recept gehouden, maar het was echt geen combinatie. Hoe aardig je gasten dan ook blijven, het is natuurlijk wel een teleurstelling. En dan heb ik het nog niet eens over het deksel van de macaroni laten glijden bij het afgieten. Gatver, wat nu! Alles in de gootsteen! Afspoelen met heet water en… eh… serveren? Ja hoor, de gasten vonden het goed.

Dus M…? Wil je alsjeblieft vertellen…?
Niet voor jouw blog geschikt dus NEE. Ik moest er zelf om lachen tijdens het bereiden ervan.

Een tweet. Zomaar op een andere avond. Zelfde persoon.
Man belt en vraagt ‘wat eten we vanavond?’ Broccolitaart! ‘oh met bloemkool of courgette?’ zegt hij. Lol!

Dus wij:
“En een heeeeleboel kaas zeker!”

Ze moet lachen. En beloofd dit recept toch echt wel te delen.

Ooit vond ik op een markt bij een dorpsfeest een klein tweedehands boekje. HELP… stond er met grote letters voorop. Als ondertitel: “Hoe u mislukkingen in de keuken kunt verhelpen en voorkomen”. Voor een euro was het van mij. Over lege provisiekasten, geschifte mayonaise, vis die van de graat valt, verbrande biefstuk, te kleffe rijst en pudding die niet uit de vorm wil. Is me ook al eens gebeurd, maar toen had ik dit boekje nog niet. De oplossing…? Ha. Die houd ik lekker voor mezelf. Want als mijn gerecht mislukt, ga ik je dat natuurlijk ook niet vertellen, evenmin als M. Dan schotel ik je gewoon iets uit dit boekje voor. Of een ovengerecht met heeeeeel veel kaas…

“Help… Hoe u mislukkingen in de keuken kunt verhelpen en voorkomen”
Tekst: Hans Belterman
Uitgeverij Kluwerpers BV te Utrecht
Geen ISBN nummer (jammer he), maar op boekwinkeltjes.nl kom je een heel eind!

This entry was posted in Blog, Kookboeken en - tijdschriten, Tips. Bookmark the permalink.