Dwars – Kip Jambalaya

Ik heb vermoedelijk nogal wat onverwerkte jeugdtrauma’s. Niet dat het me dwars zit, maar nu ik er zo over nadenk… Wij hadden het vroeger door omstandigheden niet breed. Dus mijn moeder speurde alle supermarkten af naar aanbiedingen. Iets waar we haar vroeger nog al mee plaagden:
“Wat eten we?”
“Spitskool!”
“Gatsie! Zeker in de aanbieding.”

Op een of andere manier heb ik het toch overgenomen. Sterker, ook al is het niet meer nodig, toch speur ik de supermarktstellingen af naar aanbiedingen. Wat er beschikbaar is, dat eet ik. Ik maak er zelfs een sport van. Meestal eindigt die sport overigens in roerbakgroenten met rijst, pasta, vlees of kip. Albert Heijn koopt standaard te veel roerbakgroenten in. Dat betekent dat ik hoe dan ook eindig met Chinese-, Japanse-, Italiaanse-, Hollandse of Champignonmix. Best gevarieerd, toch?

Daarnaast merk ik dat ik een steeds fanatiekere kookliefhebber word. Dit lijkt tegengesteld aan de roerbakschotels. Het gaat hier echter niet om mijn eigen dagelijkse maaltijd, maar om wat ik anderen kan voorzetten.
Inmiddels staan de kookboeken hoog opgestapeld in het keukenraam en heb ik een abonnement op Elle Eten en Jamie’s magazine. Natuurlijk worden kranten uitgeplozen op het dagmenu en de Allerhandes liggen in jaartallen in de bladenmand. Tijd om ergens te stoppen, zou je zeggen, maar dat kan ik niet. Noem het een soort verzamelwoede. Dus toen er een leuk abonnement van Foodies langskwam, kon ik het niet laten. Ik sprak mezelf streng toe:
“Allemaal leuk en aardig, Miss Hoefje, maar dan ga je er ook daadwerkelijk iets uit maken! Verplicht drie recepten, ook voor jezelf! Weg met de roerbakschotels!”

Okee.
Mix een aanbiedingenfetisj met een recept uit de Foodies, wat krijg je dan?
Dat is de test voor vandaag. Het recept is Kip Jambalaya. De originele ingredienten:
– 500 gram kip, in blokjes
– 2 groene pepers (ik ben snotverkouden, dus denk je dat ik pepers ga hakken? No way. Alternatief: rode peperpasta in een tube van de Appie )
– 250 gram sperziebonen (in de aanbieding bij de AH, dus goed)
– 1 rode ui
– 2 teentjes knoflook
– 1 bouillonblokje kip
– 250 mililiter gezeefde tomaten
– 200 gram basmatirijst (helaas, ik heb witte “beutelreis” van de Duitse Aldi in grote hoeveelheden in huis – was goedkoop, dus dat wordt het. Moet kunnen).
– peper, zout en 2 eetlepels olie

Ik heb er dus even niet bij nagedacht dat ik de rode ui moet snijden.
Drama. Ik ben amper begonnen en kan nu al janken om mijn eigen gerecht.
Heel fijn.

Daarnaast maak ik me lichte zorgen. Dit is een recept voor vier, maar ik vind 250 gram sperziebonen wat weinig. Zestig gram groenten per persoon? Geen wonder dat ik verkouden ben, zo lukken de vitamientjes toch nooit? Wat was er ook al weer mis met de roerbakgerechten, waar fors groente in gaat? Ik besluit er een pot doperwten bij te gooien (aanbieding C1000). Dan de gezeefde tomaten maar iets meer ook, voor de saus. 400 gram.

Allez. Men snijde de kip in blokjes. Heb overigens ooit gehoord dat een gezin de kip knipte. Dus niet sneed. Kan best. Wel een schaar apart daarvoor bewaren en denk aan het besmettingsgevaar, goed schoonmaken dus!

Take two.

Knip de kip (heheh). Peper en zout naar smaak er over.
Pepers wassen en in ringen snijden.
Pel en snipper de knoflookteentjes en de ui.
Verhit de olie in een braad- of hapjespan en bak de kip zo’n vier minuten bruin. Dan de ui, knoflook en de pepers erbij en nog twee minuten bakken.

Daarna voeg je de rijst, de gezeefde tomaten, het kipbouillonblokje en 250 ml water toe, even roeren en dan 20-25 minuten rustig laten garen.

Maak de sperziebonen schoon (of koop ze gewassen en al in versverpakking bij de supermarkt) en snijd ze in stukken. Ca. 5 minuten voor het einde van de kooktijd toevoegen. Indien nodig het gerecht nogmaals op smaak brengen met zout en peper.

Variant Miss Hoefje:
Oh, dat staat er niet bij: blijven roeren af en toe, net als paella dikt het langzaam in. Ik heb gezien de verhoudingen er 400 ml water bijgegooid, naast 400 ml gezeefde tomaat. Dat ‘rustig laten garen’, neem er de tijd voor – vooral als je, net als ik, elektrisch kookt. Dat gaat best hard, dus zet ‘m laag. Ik heb de laatste tien minuten de boontjes er al bijgegooid, de erwtjes konden de laatste minuut. Even meewarmen.

Conclusie: prima geslaagd! Dwars zijn kan best. Ook voegt de rode peperpasta een lekker pittig smaakje toe, het oogt alleen niet zo mooi. Dat wordt weer goedgemaakt door extra groene erwtjes.

Bereidingstijd 30 minuten
Calorie├źn: ca 530 pp.

Ik vraag me alleen een ding af… hoe kan het toch dat ik altijd de dubbele tijd kwijt ben aan bereiding? Ik faal… ik ben een miezerige kok *knipoog*

This entry was posted in Blog, Recepten - Hoofdgerecht. Bookmark the permalink.