Eten in Bangkok – bijdrage van “onze” correspondent Arno

Er zijn denk ik weinig plekken op de wereld die zo’n culinair paradijs zijn als Thailand en dan met name Bangkok. Ja ik snap het, bij Bangkok denk je natuurlijk in eerste instantie aan die gezellige grillstalletjes langs de kant van de weg. Je weet wel, waar je al buikloop van krijgt als je er bij wijze van spreken naar kijkt. Nou komt dat over het algemeen niet zo zeer door de slechte hygiëne, maar vooral ook door de aanwezigheid van bacteriën die we hier in Nederland niet kennen. Niet echt verstandig dus om hier je maaltijd te nuttigen, hoe verleidelijk de geuren ook zijn en hoe heerlijk het er allemaal ook uitziet. Tenzij je het er natuurlijk voor over hebt om…..nou ja je begrijpt wat ik bedoel. Overigens ken ik wel mensen die overwinteren in Thailand en zo nu en dan het “risico” nemen en de overlast van de dag erna voor lief nemen.

Wil je toch overgeven aan je verleiding dan is het een leuke tip om te gaan eten op de bovenste verdieping van het Central Chidlom. Een groot en modern warenhuis met op de bovenste verdieping het zogenaamde “Foodloft”. Een leuke, voordelige maar vooral heerlijke keuze voor de food enthusiastics. Het is zeer centraal gelegen en bevindt zich zowat op het station van de Sky Train (Thaise bovengrondse metro)

Het principe is heel simpel. Bij binnenkomst krijg je een “creditcard” overhandigd met daarop een tegoed van 1000 Thaise Bath (omgerekend ongeveer 25 Euro). Vervolgens vindt je allemaal kleine restaurantjes of lofts met elk hun eigen keuken. Bijna onbeperkt…wil je Thais, Vietnamees, Koreaans, Japans, Chinees, maar ook bijvoorbeeld Italiaans, sandwiches, you name it. Iedere keuken heeft zijn eigen stalletje. Daarnaast zijn er aparte winkeltjes voor drankjes, desserts, etc. Elke stalletje heeft de gerechten in het Engels ook vermeld en om het makkelijk te maken staan er van de maaltijden ook foto’s of zelfs een dummy.

Je begint eens met rond te lopen bij de verschillende kraampjes en als je iets gevonden hebt dat je lekker lijkt, vertel je je winkeltje van keuze wat je wilt eten. Je geeft je “creditcard” af en de prijs voor je keuze gaat van je tegoed. Vervolgens krijg je een bonnetje met een bestelnummer en met je nieuwe tegoed. Je kunt bij verschillende winkeltjes verschillende dingen bestellen.

Vervolgens zoek je een plekje in het keurig ingerichte restaurant en daar geef je aan 1 van de medewerkers je bonnetjes af. Nu ga je lekker achterover zitten en genieten van je drankje. En zodra één van je maaltijden klaar is komen ze deze naar je tafel brengen.

Aan het einde van je maaltijd zoek je vervolgens een lekker dessert uit (SUPER zijn de Mango met sticky rice of de Bannna fritters met Vanille ijs) en deze wordt ook weer naar je tafel gebracht.

Als je het leuk vindt kun je er ook voor kiezen om van winkeltje naar winkeltje te hoppen en daar aan te schuiven. Ieder winkeltje heeft namelijk ook zijn eigen aanschuif mogelijkheid.

Zodra je je tonnetje rond hebt gegeten, ga je naar de uitgang waar je je “creditcard” afgeeft. Het opgemaakte tegoed reken je daar vervolgens af met cash of creditcard.

En het allerleukste moment is daar bij die kassa. Waarom ? Omdat je je verbaast over de prijs die je voor al dit lekkers betaald. Wij hebben met zijn tweetjes nooit voor meer dan 20 euro uitgegeven. Inclusief voorgerecht, drankje, hoofdgerecht en het dessert.

Het is wellicht niet iets voor elke dag, maar zo voor de afwisseling is dit Foodloft echt een hele leuke en vooral smakelijk keuze.

Een beetje indruk krijg je op http://chidlom.centralfoodloft.com/ Een site vnl in het Thais maar ook een beetje Engels.

Enjoy !!!!!

Posted in Recensies Buitenland | Comments Off on Eten in Bangkok – bijdrage van “onze” correspondent Arno

Bijdrage Arno: Het lekkerste kippetje

Graag introduceer ik hem even netjes aan jullie. Arno, ondernemer, levensgenieter en blogger. Hij is de ontdekker van Gu (geduld, dat komt nog) en culinair expert!
Arno weet wat lekker is. Met enige jaloezie konden we bijvoorbeeld op Twitter vernemen dat hij naar een Frans restaurant was geweest met drie Michelinsterren.

“Wat heb je gegeten dan?” wilden we weten, toen de groen-gele kleur van afgunst een beetje was gezakt.

“Kip!”

Proestend vielen wij van onze stoel. Kip? In een Michelinsterrenrestaurant? Ga weg.
Hij gaf direct toe dat het de duurste kip ooit was. Maar hoe je het ook went of keert, als je kip hebt gegeten in een Michelinsterrenrestaurant, weet je wel wat lekker is. Hierbij zijn bijdrage!

HET LEKKERSTE KIPPETJE (bereidingstijd incl. voorbereiding +/- 65 minuten)
Ooit eens op een Amerikaanse kookzender opgepikt van een Biologische kok en echt waar, dit is absoluut zoals kip moet smaken. Sappig, vol vlees en juist ja…..dat heerlijke krokante velletje. Altijd supermarkt kip (ook wel plofkip genoemd) gewend? Dan is het gegarandeerd dat je voor het eerst in je leven gaat proeven hoe kip echt smaakt.

Let op, dit makkelijke maar heerlijke recept werkt echt alleen met Biologische kip. Bovendien moet je beschikken over een oven met een conventionele stand. Vaak hebben hete luchtovens ook een aparte “conventionele” stand.

Benodigdheden:

1 Biologische kip. Kun je geen Biologische kip vinden dan is een Label Rouge kip (uit Frankrijk) een alternatief, maar in mijn optiek toch net iets minder lekker.
peper en zout uit de molen
stukje (biologische) roomboter op kamertemperatuur
citroen
flinke schep mosterd
1 diepvriespizza voor de eigenwijze koks die geen biologische kip hebben gekocht !

Reden voor het gebruik van een biologische kip is dat deze weinig tot geen vocht bezit. Door de manier van bereiden wordt de kip op hele hoge temperatuur als het ware dicht geschroeid. Een niet biologische kip (dus opgepompt met water om hem lekker zwaar te laten wegen voor de betere kiloprijs) zal direct uitdrogen en dus taai worden.

Verwarm de oven voor op de conventionele stand op 250 graden
Dep de kip, evt en indien nodig, van binnen en buiten droog met wat keukenpapier. Koop je een goeie kip, dan zal dit bijna niet nodig zijn.
Bestrooi de kip van binnen en buiten met de vers gemalen peper en zout en leg deze vervolgens in een ovenvaste schaal
Als de oven op temperatuur is, schuif je de ovenschaal in het midden van de oven en laat de kip ongeveer 45 minuten braden
Intussen meng de je de flinke klont roomboter met de mosterd. Knijp de citroen er boven uit en meng alles tot een smeuïge “mosterdboter”
Haal de kip na 45 minuten uit de oven en bestrijk deze vervolgens helemaal met de mosterdboter. Zorg dat de boter er helemaal over en zo veel mogelijk in de kip loopt (let op heet !)
Zet de kip nu nog even weer terug in de oven. Afhankelijk van hoe mooi bruin en gebakken de kip na 45 min. is (en de felheid van je oven) gaat de kip nog tussen de 10 en 15 minuten terug in de oven.
Haal de kip uit de oven, even laten afkoelen en SMULLEN MAAR.

Heerlijk met frietjes en een zomerse salade

Mislukt ? Dan was je toch eigenwijs en kocht je geen Biologische kip. Nu de oven is voorverwarmd kun je in een paar minuten alsnog genieten van de diepvries pizza.

Eet smakelijk

Groetjes,
Arno

Posted in Recepten - Hoofdgerecht | Comments Off on Bijdrage Arno: Het lekkerste kippetje

Houd het in de gaten mensen: de Bobtowi

Tot mijn grote verbazing kennen maar weinig mensen de herkomst van het patatje kapsalon.
Een kapperszaakeigenaar bestelde regelmatig bij zijn locale shoarmatent deze bak patat met alle ingredienten door elkaar. De laatste vernoemde deze merkwaardige schotel naar zijn afnemer: “de kapsalon” was geboren.

Onlangs at ik hem voor het eerst. Superlekker, patat met vlees, gesmolten kaas en sla. Geen culi-combi, maar ach: of je nou patat met vlees en sla eet of alles op een hoop, het belandt toch samen in de maag. Tot ik hoorde dat het de grootste caloriebom was die je je maar kunt voorstellen. Oeps. Dat was waarschijnlijk mijn eerste en laatste kapsalon.

Dit drankje heeft hetzelfde talent als de Kapsalon: wijdverbreid bekend worden, zonder dat je weet waar het van komt. De BOB-towi, ofwel, een drankje voor de “Bewust Onbeschonken Bestuurder”. Hoewel… onbeschonken…

Oom Frans bestelde het gister, dus bij deze is het ook Frans zijn Bobtowi. “Mag ik een rode wijn en een tonic?”

Huh? Wijn en water of wijn en spa rood ken ik wel, maar wijn en tonic is een vreemde combinatie. Beide drankjes werden gebracht. Vrolijk kieperde Frans een flink deel van de tonic in zijn (overigens uitstekende) rode wijn. “Barbaar!” wilde ik schreeuwen, maar het is een van mijn leukste ooms en je wil de familieverhoudingen goed houden he. Oom Frans weet het nog niet, maar ik zou hem als pensionado nog eens nodig kunnen hebben om een Ikea-kast in elkaar te zetten. Dus ik hield me in.

“Wat doe je nu?” sputterde ik verschrikt.
“Is lekker hoor”, zei hij. Dat bleek. Een tante had het glas al te pakken voordat Frans zelf een slok had genomen. “Ooooh, bijzonder!” zei ze.
“Mag ik ook eens proeven?” vroeg ik. Mijn moeder begon te lachen. “Zometeen heeft Frans niets meer over.” (“Zuipschuiten”, zag ik haar denken – leer mij mijn moeder kennen.)

Ik kreeg een glas toegeschoven en nam een slok. Wauw. Best apart. Een soort Kirsch, maar dan anders. Lekker!

“Goed he?” lachte Frans. “Ik neem het altijd als ik moet rijden. Kan ik toch iets drinken, maar wel verdund. Toegegeven, Frans hield het netjes bij eentje en lengde zijn glas steeds met tonic aan. “Hoe heet het?” wilde ik nieuwsgierig weten. Frans keek mij aan. Geen idee. Okee, dan bedenken wij het zelf. Bobtowi is een samentrekking van Bob-tonic-wijn. En hopelijk wordt het na deze zomer net zo vaak besteld als een kapsalonnetje.

Onthoud dan, het komt van Oom Frans. Enneh… je moet nog rijden he, dus maar eentje.

“Lekker hoor!”

Posted in Blog, Recepten - Drankjes | Comments Off on Houd het in de gaten mensen: de Bobtowi

Moeder de Gans – beste restaurant van de Benelux

Eigenlijk geen idee meer hoe ik er bij kwam. Ja, toch wel. Hij werd genoemd op beoordelingssite Zoover, denk ik. “Als je toch in het uiterste puntje van Limburg bent, ga dan vooral naar Moeder de Gans. Fantastisch eten!” Zo gezegd, zo gedaan. Ik was met vriendinnetje Helen lekker een weekje weg en de eerste avond bezochten we het restaurant net over de grens in Teuven, Belgie. Wat een feest. Heerlijke wijn, vooraf salade aux lardons met spekjes en verrukkelijke frambozendressing, goede forel en zalig zelfgemaakt ijs. Top, top, top! Het hielp bovendien dat het prachtig weer was. We zaten gemoedelijk buiten aan een tafeltje tussen twee boederijachtige huisjes in op de binnenplaats. Het was druk en er werd gezellig gekeuveld.

Moeder de Gans is op biologische leest geschoeid en waar het kan, maken ze produkten zelf. Er is een klein visrokerijtje.
“Wat een goede wijn!”, merkte ik op. Het was een zalige Pinot Blanc van Pietershof – deze wordt inmiddels ook geschonken bij Chateau St Gerlach. “Wat kost die fles?” Degene die ons bediende ging even navragen. “EUR 26.50”, kwam ze terug. Ik was teleurgesteld. “Een beetje te duur”, zei ik spijtig.
Toen kwam er een respons waar je alleen maar van kunt dromen. “Het is wijn van mijn vader en zit hier dicht in de buurt hoor. Wil je het telefoonnummer?” Nou, wat graag!

“Dan moeten we gelijk de cider zoeken”, zei Helen. Die kwam ook uit de streek. Toegegeven, ik ben geen zoetliefhebber, maar dit was prima te drinken.

Eenmaal welgevoed terug in het hotel, keken we elkaar aan. “Ik wil de Teuvense gehakt met witlof en stroop ook nog wel proberen.” zei ik. Helen had ook nog wel wat op haar verlanglijstje staan. “Ik wil de Salade Val Dieu en de achterham. Dan gaan we toch terug?” De volgende dag was het net zo druk, net zulk lekker weer en zo mogelijk nog lekkerder eten.

Sindsdien wil ik terug, maar het lukt maar niet. Een keertje slaagde ik erin. Daarna niet meer.

Toen Helen haar grote liefde tegenkwam, nam ze hem mee naar Moeder de Gans. Het eerste wat ik verontwaardigd zei, was: “Zonder mij?” Het tweede was: “Nou, die blijft wel als je ‘m zo verwent.” En dat was zo.

Er is inmiddels een kleintje. We denken samen met weemoed aan Moeder de Gans. De kaart is onveranderd.
En elk moment dat ik met wie dan ook maar een beetje in de richting kom, grijp ik aan. “We gaan naar Aken, we moeten naar Moeder de Gans!” “Meiden, we zitten in de Ardennen, zullen we?” Maar het is te ver, het past niet in het schema, er is geen tijd.

Alleen nu…
Volgende week ga ik met mijn moeder naar Maastricht. Ze weet het nog niet, maar ze is de L*L. Grandioos. We gaan gewoon, al zit ze propvol van het vijfgangendiner dat we de dag daarvoor hebben genuttigd. Het moet, moet, moet. Geen ontkomen aan.

Tot mijn verrassing zie ik iets op de kaart staan wat me eerder niet was opgevallen. Voerense konijnebout. Krijg nou wat.*

Toeval bestaat niet.

www.moederdegans.be
www.pietershof.be

*zie blog: #rabbittalk

Posted in Blog, Recensies Buitenland, Tips | Comments Off on Moeder de Gans – beste restaurant van de Benelux

Roberta’s Swiss/Italian Cheese Fondue

Ik ben George Michael fan. Ik geef het eerlijk toe. Het is een tijd ‘not done’ geweest, maar sinds hij weer op toernee is en mensen ontdekken dat hij een geweldige stem heeft, kan het. Met een grote groep “lovelies” (zoals George zijn twittervolgers noemt) bezoeken we in verschillende formaties zijn concerten. Altijd superleuk om elkaar weer te zien. Omdat niet iedereen op twitter zit, ben ik maar op Facebook gegaan. Een beetje noodgedwongen. Zo houd je in ieder geval contact met elkaar.

Een van de meiden op Facebook is Roberta. Wat zeg ik? Meiden? Roberta is een lange schone, die in een avondjurk niet misstaat op de cover van de Vogue. Daarnaast is ze nog intelligent ook. En als dat niet voldoende capaciteiten zijn… ze kan koken.
Ik was door het dolle heen toen ze een foto op Facebook plaatste: “Aan het fondueen.”

Wow.

Daar word je stil van. Recept, Roberta… nu! Alsjeblieft?
Binnen vijf minuten stond het op de site. Kaasfondue met een Michelinster. Dat krijg je als je in Zwitserland woont, denk ik. Ik zou haar onrecht doen als ik het zelfs maar zou vertalen, dus in het Engels:

Ticinese Fondue – with Gruyère, Mozzarella, Sbrinz, Gorgonzola, Grappa, white wine, Oliven, Capers, Basil, Oregano, dried Tomatoes and Ticino bread. Satisfaction guaranteed! 🙂

For 4 people:

400g mild Gruyère

200g Sbrinz (similar to Parmigiano)

100g Gorgonzola

1 small can of Anchovies (optional)

20 black Olives, pitted

120g Mozzarella in cubes

4 table spons Maizena

1 dl Grappa (grape spirit)

3,5 dl White Wine

some grinded pepper

2 soup spoons fresh Basil, Oregano

2 soup spoons Capers

1/2 glass of dried tomatoes

“Ticino” bread, cut in cubes

Grind the Gruyère and the Sbrinz, cut the Gorgonzola in cubes. Chop the anchovies and the olives in thin slices. Mix the cheeses, anchovies, Mozarella and Maizena in the fondue pot. Add the grappa and the wine to it. Cook the fondue mix in steady stirring. Season with pepper and herbs. Add the Olives, capers and dried tomatoes.

Ik heb hier niets meer aan toe te voegen. Hoewel. Neem een stevige witte wijn (bijvoorbeeld een Siciliaanse), zet een George Michael CD op (Ladies & Gentlemen, the best of George Michael, For the heart”) en geniet.

Niet je broodje in de fondue laten vallen, he? 😀

—————————————————————————————————-
Tip: Een kaasfonduepan met anti-aanbaklaag kun je bij de Xenos al kopen voor zo’n 8 euro. Als je een regelbare warmhoudplaat hebt of een onderstel van een gewone fondueset, kun je je prima redden. Ingredienten in de pan, op fornuis of op het onderstel smelten en met een houten lepel blijven roeren.

Naast brood kun je voor een gewone kaasfondue ook bleekselderij, augurkjes en rauwe worteltjes gebruiken. Lekker voor de variatie!

Posted in Blog, Recepten - Hoofdgerecht | Comments Off on Roberta’s Swiss/Italian Cheese Fondue

K(h)ut-macaroni

“Mam, kan ik nog wat voor je doen?” Mam is verkouden, traanogen, snotteren. We eten dus wat makkelijks vandaag. Volgens mij wil ze het liefst het bed in. Maar ja, ik ben op bezoek, dus dat doet ze niet. Ik voel me schuldig. “Kan ik nog wat voor je doen?” “Ja, de tomaten ontvellen.”

“Watte?” Ik schrik. Hee, niet te moeilijk he. Ik ben gek op eten, maar ben geen keukenprinses. En ik heb zeker geen vuurvaste vingers. Ontvellen? Hoe doe je dat? Moet je ze koken? Ik durf het niet eens te vragen.
“Waarom doe je dat eigenlijk?” vraag ik.

“Weet ik ook niet. Ja, van vroeger. Maar het hoeft eigenlijk niet he?” Ze lacht.

Ik beken dat ik het thuis niet doe. Hup, tomaten bij je gerecht, een velletje hier of daar doet geen pijn. “Het blijft je niet aan de kont plakken!” riep mijn vader vroeger vrolijk als we zaten te prutsen met graten, velletjes of haaltjes aan de bonen. Daar hebben we van geleerd. Ik maal niet om een graat meer of minder.
Maar het is ook natuurlijk een stuk gemak. Zeg maar gewoon luiheid.

“Nee, gooi ze er ook maar zo in”, zegt mam. Opgelucht snijdt ik de geurige tomaatjes aan blokjes. He, lekker!

Vroeger aten we pasta met ham en kaas. Later kwam daar ui en tomaat bij. Aan die vieze smac zijn we gelukkig nooit begonnen, de familie kent enige trots. Op enige dag zat mijn broer zijn bord te bestuderen. Als ie stil is, moet je op gaan letten… negen van de tien keer komt er dan iets zeer gevats uit. Hij kan dat met yoghurtpakken, pindakaaspotten en beschuitrollen.

“Dit is kutmacaroni!”
Verbouwereerd viel de familie stil. Watte? Pardon? Ik zie ma al ademhalen om haar bekende “Zo heb ik je niet opgevoed”-kreet te lanceren.

“Kutmacaroni! Kaas, Ham, Ui, Tomaat!”
We vormen het woord in ons hoofd en beginnen dan onbedaarlijk te lachen. Inderdaad. Vrij khut.

voor 2 personen
-170 gram ongekookte macaroni
-3 trostomaatjes
-2 middelgrote uien
-50-60 gram belegen kaas in blokjes
-150 gram ham in blokjes

Lekker studentikoos, maar al sinds jaar en dag mijn favoriet.
Snijdt ui, ham, kaas en tomaten in stukjes. Blokjes, reepjes, creatieve vormpjes, maakt niet uit.
Bak de ui fruitig, voeg de hamblokjes en tomaten toe. Extra lekker maken? Verkruimel een bouillionblokje (of een stukje ervan), voeg wat kerriepoeder toe en een lik mosterd.
Kook de macaroni volgens de aanwijzingen.
Laat uitlekken en doe terug in de pan. Voeg nu het ui-tomaat-en hammengsel toe.

Let op… kaas pas toevoegen als je het serveert, (gewoon de pan op tafel ploffen) anders krijg je te snel gesmolten kaas en heb je een pan vol draden.

Lekker met een salade.

Posted in Blog, Recepten - Hoofdgerecht | Comments Off on K(h)ut-macaroni

Surinaamse Zuurkoolschotel

Hoe zal ik dit eens voorzichtig brengen… Surinamers. Op de weg kun je ze beter niet tegenkomen, maar koken kunnen ze als de beste! En ze delen het eten ook nog eens graag. Dat maakt ze natuurlijk tot de ultieme lieverds. Daarom is hun rijgedrag ze vergeven 🙂

Zelf heb ik niet zo veel met roti of bara’s. De Surinamers beweren met stelligheid dat ik dan nog geen goede heb geproefd. Nu heb ik een naamgenootje die veelgeprezen bara’s maakt – saillant detail, ze is Nederlandse!- en ik vind het nog niets. Sorry mensen. Maar dit is een gerecht dat een absolute favoriet van me is. Makkelijk te maken en zo’n ovenschaal staat superleuk op tafel. Verrassing tussen de aardappelen. Ik ben het recept een tijdlang kwijt geweest, heb gesmeekt om vervanging en hier issie dan:

De Surinaamse Zuurkoolschotel!
Voor vier personen of – als je in je uppie bent: voor vier dagen heerlijk eten.

Ingrediënten :

1 ½ kg aardappelen
zout
peper
nootmuskaat
1dl melk
2 uien
2 teentjes knoflook
2 eetlepels olie
500g gehakt
2 eetlepels ketjap manis
2 eetlepels tomatenpuree
500g zuurkool
paneermeel
boter

——————————————————————————–

Bereidingswijze :

Schil de aardappelen, was ze en kook ze in een pan met een beetje water en zout gaar. Pel de uien en knoflookteentjes en snipper deze. Verhit de olie in een pan en fruit hierin de uien en knoflook glazig. Voeg het gehakt toe en bak dit rul. Doe er dan de ketjap en tomatenpuree bij en breng het mengsel op smaak met peper en zout. Giet de aardappelen af, stamp ze fijn en roer er de melk door. Breng de aardappelpuree op smaak met wat peper en nootmuskaat. Vet een ovenschaal in, schep hier de helft van de aardappelpuree in, verdeel het gehaktmengsel erover, leg hierop de zuurkool en dek af met aardappelpuree. Bestrooi het geheel met wat paneermeel en leg hier en daar een klontje boter. Zet de schaal ongeveer 30 minuten in een voor verwarmde oven van 200 graden tot het gerecht een mooi bruin korstje heeft.

Posted in Blog, Recepten - Hoofdgerecht | 1 Comment

Gevulde Ananas – dessert

Dit recept kreeg ik van Anja. In het Statenkwartier -een wijk in Den Haag- wordt jaarlijks een Walking Dinner gehouden. Er zijn bewoners die koken en bewoners die komen eten. Niet alleen de gasten verwisselen van huis voor elke gang, ook de gastheren maken niet elke keer hetzelfde. Elke ronde zitten er andere wijkgenoten aan tafel, met een maximum van zo’n 8 personen. Een ontzettend leuk initiatief! Hier het dessert dat ik kon ontfutselen:

Gevulde ananas

Ingrediënten:
1 verse ananas
1 rijpe avocado
citroensap
1 dl magere bulgaarse yogurt
1 theelepel vanille poeder
½ theelepel gemberpoeder
1 eetlepel honing of scheut appeldiksap
2 eetlepels geroosterde zonnebloempitten.

Snijdt de ananas in de lengterichting door. Laat de kroonbladeren er aan zitten. Verwijder de harde kern uit beide helften en hol met een scherp mesje uit zodat er voldoende ruimte ontstaat voor de vulling.
Snijd het vruchtvlees klein.
Schil de avocado. Pureer het vruchtvlees samen met citroensap. Meng de puree met de stukjes ananas, de yoghurt, de vanille , het gemberpoeder en de honing (of appeldiksap). Vul met deze massa de uitgeholde ananas. Bestrooi de ananas met de zonnebloempitten.

Een ananashelft is voor 2 personen. Dit recept is dus voor 4.

Posted in Recepten - Dessert | 1 Comment

Vriendenklassieker: Kip kersentaart

We kennen elkaar van de HBO studie. Zeven meiden, dezelfde school, verschillende richtingen. Altijd contact blijven houden, een hechte club. “Heel bijzonder”, merkte een oud docent van ons op. “Ik ken geen groepje dat elkaar nu nog ziet”. Toegegeven, het is voor ons niet makkelijk om bij elkaar te komen. We proberen het een keer per jaar en het vereist een strakke planning. Datumprikker wordt overspannen als we wat af proberen te spreken. Sinds twee jaar is er een nieuwe traditie geboren. Een weekend naar de Ardennen, girls only, in een huisje met hot-tub en sauna.

De aankomstdag levert doorgaans qua menu de meeste uitdaging op. Hoe laat is iedereen er, hoeveel tijd is er om te koken en wat wordt er gegeten? Handig met grotere groepen: spreek vantevoren af wie een quiche maakt, neem koud mee en warm desgewenst ter plekke op. Als verschillende mensen dit doen, heb je een quicheproeverij!

De grote succeshit binnen ons groepje wordt echter ter plekke gemaakt: de kipkerriekersentaart. Makkelijk in elkaar te flansen en valt altijd bijzonder in de smaak.

Ingrediënten:

Een kilo kipfilet, in blokjes, gemarineerd in peper, zout, kerriepoeder en sojasaus
(minder kan ook, als je een kleiner taartje wilt maken)
2 grote uien, gesnipperd
2 tenen knoflook, gesnipperd
een grote pot kersen op siroop – zonder siroop
2 zakjes kerriesaus (Knorr)
bekertje crème fraiche
een blik danerolles croissantdeeg

Oven voorverwarmen op 180°

Uien fruiten tot glazig, kipfilet erbij en bakken. Aan het einde even knoflook meebakken.
Kersen erbij en zakjes kerriesaus, goed doorroeren zodat het een smeuïge massa wordt.
Crème fraiche erbij om het nog iets te versmeuïgen.

Taartvorm invetten en bekleden met croissantdeeg.
Vullen met kipmengsel en taart bovenaan ook dichtmaken met deeg.

Ca. 20 minuten in de oven, tot ie mooi bruin is.

Lekker met een salade erbij. Geschikt voor vier tot vijf personen.

Oh ja, en daarna met een glas wijn de hot-tub in. Tradities… ze zijn er om hoog te houden!

Posted in Blog, Recepten - Hoofdgerecht | 3 Comments

Recensie: eten in Disneyland Parijs

Genoeg van de frietjes met mayo als je twee dagen in Disneyland Parijs bent? Of is het een essentieel onderdeel van je bezoek?

Voor de mensen die op de eerste vraag volmondig ‘ja’ zeggen, vindt je hier een “Food Guide” voor dit prachtige Parijse park. Voor de mensen die eens fatsoenlijk willen eten gedurende hun verblijf. Voor de mensen die willen weten waar ze in hemelsnaam een wijntje of een biertje kunnen vinden in dit ogenschijnlijk alcoholvrije park.

Kortom: waar kun je prima eten?

Blue Lagoon
is een geweldig gethematiseerd restaurant bij Pirates of the Caribbean. Het heeft een aparte ingang en het is verstandig om te reserveren. Aan je tafeltje zie je de bootjes van de attractie voorbij komen. Het belangrijkste op het menu is vis. Je hebt een driegangenmenu voor 29-35 euro. Het was een van onze favorieten, tot we recentelijk de indruk kregen dat het eten wel erg prefab is. Bordje in de oven, klaarstomen en serveren. De porties zijn klein en voor iemand met gemiddelde tot grote eetlust is een gang niet genoeg. Voor de sfeer wel een enorme aanrader. Probeer de zwaardvis.

Walt’s
Dit fantastische restaurant zit aan de linkerkant in de Main Street, als je DisneylandParijs binnen komt lopen. Het is zo goed gecamoufleerd als onderdeel van de straat, dat het je bijna niet opvalt. Ook voor Walt’s moet je reserveren. Het is een restaurant in het hoogste prijssegment, maar de moeite meer dan waard. Walt’s is vernoemd naar de schepper van het imperium, Walt Disney.
Het is prachtig ingericht met bewerkt behang en kleurrijke draperieen. Het restaurant is lettelijk ingedeeld in een soort woonkamers, waardoor je de indruk hebt op de eerste verdieping van een statige villa uit de jaren 50 te eten. Tip: als je de parade wilt zien, vraag om een tafeltje bij het raam aan de ‘main street kant’. Vanuit je stoel met een wijntje naar de optocht kijken, beter kan niet!

Het restaurant heeft een paar geweldige gerechten op de kaart staan, waaronder de Boston Clam Chouder, een gebonden vissoep. Nou ben ik toevallig in Boston geweest en de “real deal” geproefd. Deze variant in Frankrijk is minstens zo goed!
Je kunt er zowel lunchen als dineren.
Walt’s is recentelijk gerenoveerd.

Hakuna Matata
Toch aan de frietjes? In dit restaurantje in Adventureland vindt je heerlijk gekruide ribbelexemplaren waar je je vingers bij opeet. Voor 9.95 euro heb je er cola en een kebabburger bij. Prima voor een maaltijd. Enne…ssst… als het echt heel warm is in het park, kun je hier ook een biertje scoren!

Silver Spur Steakhouse
Dit is een restaurant in Frontierland vlak bij Phantom Manor. Je loopt het gauw voorbij, maar stap er tijdens etenstijd eens binnen. Achter de deuren bevindt zich een groot, maar knus restaurant in Westernstijl. Voor de liefhebbers van een goed stuk gegrild vlees een must. Bovendien schenken ze prima cocktails. Eindig met de “koffie gourmande”. Verder lopen is daarna wel wat lastig, dus uitbuiken bij een parade of de prachtige nieuwe licht-en vuurwerkshow.

Rain Forest Cafe
Met kinderen een geweldige beleving! Nouja, ook als je zelf nog een beetje kind in je hebt is dit leuk. Rain Forest Cafe ligt buiten de parken in Disney Village, bijna aan het einde van de wandelboulevard aan de rechterkant. Ideaal als het park op tijd dicht is. Het restaurant is volledig ingericht in Jungle-stijl. Olifanten, apen, vogels, aan je tafeltje hoor en zie je van alles. Je moet zelfs niet gek staan te kijken als het begint te regenen! Maak je geen zorgen, je eten wordt niet nat. Van een lekkere pasta, een flinke salade, lekker vlees tot mexicaanse gerechten, Rainforest serveert het allemaal in goede kwaliteit. Bestel een (alcoholvrije) cocktail of een goed glas wijn, maar hou nog wat ruimte voor een toetje. Ik daag je uit om de Volcano te proberen! Bestel er eentje en vraag vier lepels. Succes!

Cable Car Bake Shop
Nog niet ontbeten? Dan kun je hier op je gemak wat lekkers halen. Omdat iedereen direct het park instormt, is het hier ‘s morgens relatief rustig. Geniet van een muffin of een chocoladecroissant in een Art Deco achtige setting met Amerikaanse accenten. Lekker met een capuccino.

Lekkere trek: De Beste Cheesecake Van De Wereld
Ongelofelijke zin aan iets lekker zoets? Dan moet je naar Disney Studio’s wandelen. Ga de Backlot Express binnen (helaas de afmetingen van een uit de kluiten gewassen McDonalds) en laat je niet afschrikken. Loop stoer naar de uitgestalde waren en pak de cheesecake. Is dit er niet? Vraag erom! Reken af bij de kassa en bestel er een koffie of thee bij. Je krijgt dan een muntje voor de koffiemachine. Triest, maar ik heb het ook niet bedacht. Worstel met het inschenken van je bakkie leut of thee en plof vervolgens aan tafel. Okee, nu komt het. Je gaat beginnen aan de aller-, aller-, allerlekkerste cheesecake van de hele wereld. Vroeger door het hele park verkrijgbaar, nu is dit kleinnood (nouja, klein) alleen nog hier te vinden. Geniet!

Posted in Recensies Buitenland, Tips | 1 Comment